وإِن یَکادُ الّذینَ کَفَروا لَیُزلِقونَکَ بِأَبصارِهِم لمّا سَمِعُوا الذِّکرَ و یَقولونَ إِنَّهُ لَمَجنونٌ و مَا هُوَ إِلاّ ذِکرٌ لِلعَلَمین """""""""""فقط روز نوشت های شخصی همین ...**** ***** **** **** ****8/3/96 ------>اهداف من1) پس انداز پول (ترجیحا خیلی زیاد)2) خرید خانه در یک جای مناسب با متراژ مناسب 3)خرید اتوموبیل 4)پیشرفت شغلی و تحصیلی5) اهدافیادامه مطلب

ادم از ی جایی به بعد خیلی چیزا براش عادی میشه ...و این عادی شدن گند میزنه به همه چی چون بیخیال میشی ... و حتی بی مسوایت ... بی انگیزه ...مثلا آموزش دانشگامون خانمی بود ک اوایل کارش  خوش برخورد و کاری بود ولی بعدا گند زد ...روز اول ک میرم سر محل کار جدید همیشه شیک میپوشم ولی بهد که عادی میشه شلخته میشم .آشنایی با ادم ها هم همینطور ... اولش شیک و باکلاس اادامه مطلب

اصولا خانم ها با گفتن وزنشون مشکل دارن . من هم ازین قاعده مستثنا نیستم . چند وقتیه وزنم بالا رفته (اونم چجورم) میدونم باید کم کنمش .

اما نمیگم از شنبه شروع میکنم چون تعطیلات پیش روهه و معمولا شروع رژیمو ول کردنش خیلی بد تر از رژیم گرفتنه ...

ترجیح میدم از 14 فروردین به بعد شروع کنم .

یعنی میشه ما هم خونه بخریم ... از آلاخون والا خونی خسته شدم :(

شدیم عبن موش داخل گردونه که همینطور میچرخه اما بر میگرده همون جای اول .... هر چقدر تلاش میکنی چرک کف دست در بیاری قیمت همه چی میکشه بالا و ما باز میمونیم سر جای اول ....

چند سالی میشه که وبلاگ نویسی مد شده و من خوندن وبلاگ رو با وبلاگ *سپیده *خاطرات من * شروع کردم کم کم وبلاگ صغرا و بیتا *خاطرات من و گوسفندم* و کلی وبلاگ دیگه شروع کردم کم کم تعداد وبلاگ نویسا کم شد خاموش شدن کم نوشتن و حالا اصلا هیچ کس نیست نه سوگل نصیری نه خاطرات یک کهنه عروس نه خاطرات یک پزشک زندان ... همه رفتن و من هستم که گاه گداری سر میزنم ... و میبینم کسی نیست .... :(95/3/11 تا 4 ماه دیگه چادامه مطلب

اون آدرسی که اولین بار استفاده کردم رو همین که من عوضش کردم و اومدم اینجا یکی گرفت . سه چهار تا مطلب گذاشت و بعدا هم هیچ وقت برنگشت اونجا و اونجا متروک موند .

زمان هجیب تند میگذره ... به زمانی بزرگ شدن بهترین آرزوم بود اما الان نه دوست ندارم بزرگ تر بشم ای کاش همینطوری میموند ...

از هم سنام همین الانشم خیلی عقبم ...

دوستی دارم که تو 15 سالگی ازدواج کرد و الان 5 تا بچه داره البته یکیش 3 قلوهه خخخخ

دوستای دیگم که به موقع هم ازدواج کردن بین یک الا دو بچه دارن ...

اما من چی :(

وإِن یَکادُ الّذینَ کَفَروا لَیُزلِقونَکَ بِأَبصارِهِم لمّا سَمِعُوا الذِّکرَ و یَقولونَ إِنَّهُ لَمَجنونٌ و مَا هُوَ إِلاّ ذِکرٌ لِلعَلَمین
"""""""""""
فقط روز نوشت های شخصی همین ...

**** ***** **** **** ****
8/3/96 ------>
اهداف من
1) پس انداز پول (ترجیحا خیلی زیاد)
2) خرید خانه در یک جای مناسب با متراژ مناسب
3)خرید اتوموبیل
4)پیشرفت شغلی و تحصیلی
5) اهدافی که دست من نیستند و خدا باید بهم عطا کنه

امروز هم جزء روزهای مسخره بود ....

پس کی میشه یه روز خوب بیاد ...

روزها خاکستری می شود .

دنبال اینم که محیطو برا خودم جذاب کنم اما نمیشه ..:(

بدم میاد ازینکه تو محیطی که هیتم یه سری ادم باشند که حس بد بهت بدند

خدایا همه همکارهای بد را از دورو بر من دور بگردان ...آمین

خدایا دورو بری های منو پر از انرژی مثبت کن .آمین

دلم برای وبلاگایی که میخوندم تنگ شده ...

چقدر دو سه سال پیش خوب بود ...

چه وبلاگ نویس هایی بودن ادم برای خوندن وبلاگاشون لحظه شماری میکرد ..

اما الان یا نمینویسند یا رمزی کردن ...

همین وبلاگ *سپیده خاطرات من * الان فک کنم 4 سالیهه ننوشته ...

سالی که گذشت برای من اتفاقای مختلفی رخ داد ...

سالها منتظر گرفتن مدرکم بودم بالاخرهه به آرزوم رسیدم ...و خیلی چیزای دیگه...

الان 14 اسفنده و نقریبا دو هفته دیگه امسالم پروندش بستیت ...

سال 96 هم امیدوارم اتفاقای خوبی رو با خودش بیارهه ...

از خدا خیلی چیزها می خواستم خیلی هارو داد خیلی هارو نداد خیلی هارو به موقع داد ...

از خدا خیلی وقته چیزی رو میخوام که فعلا بهم نداده نمیدونم آیا سال 96 بهم خواهد داد ....

خدایا ای خدای مهربون ... من از حرف مردم و دیگران خسته شدم ...

تورو خدا یه لطفی هم به من بکن ....

بلا خره سال 96 هم اومد . یادش بخیر انگار همین دیروز بود که سال 90 شده بود الان رسیدیم به شیشمین سال از دهه 90بچه که بودم دوست داشتم سنم بیشتر بشه زودتر بزرگ بشم سالها دیر میگذشت ... ولیییی از 16 به بعد مثل برق و باد میگذرهه ... و با گذشتن سنم نگرانی های منم بیشتر میشه ... یادش بخیر فکر میکردم اگر بیادامه مطلب